BURNOUT CZY BOREOUT – CO CIEBIE DOTYCZY?
- abcentrumpsychoter
- 1 dzień temu
- 3 minut(y) czytania

Zjawisko wypalenia zawodowego, czyli burnout jest często poruszanym społecznie tematem, gdyż dotyka coraz więcej osób. Wciąż jednak stosunkowo rzadko mówi się o boreout, którym którym też możemy zostać dotknięci.
Burnout – czym jest?
Według World Health Organization (WHO) wypalenie zawodowe nie jest formalnie uznane za chorobę. WHO klasyfikuje je jako „zjawisko związane z pracą” (occupational phenomenon), a nie jednostkę chorobową.
Typowe objawy burnout
W najnowszej międzynarodowej klasyfikacji chorób tj. ICD-11 wypalenie figuruje pod kodem QD85 i zostało opisane jako syndrom wynikający z chronicznego stresu w miejscu pracy, z którym nie udało się skutecznie poradzić. WHO wskazuje trzy główne elementy wypalenia:
· uczucie wyczerpania energii lub silnego zmęczenia,
· zwiększony dystans psychiczny do pracy lub cynizm wobec niej,
· obniżona skuteczność zawodowa.
WHO podkreśla też, że termin ten odnosi się wyłącznie do kontekstu zawodowego i nie powinien być używany do opisywania doświadczeń z innych obszarów życia.
To ważne rozróżnienie, bo:
· wypalenie może współwystępować z depresją lub zaburzeniami lękowymi,
· ale samo w sobie w ICD-11 nie jest traktowane jako diagnoza psychiatryczna,
· mimo to może stanowić podstawę do leczenia, zwolnienia lekarskiego czy interwencji psychologicznej — zależnie od kraju i systemu ochrony zdrowia.
W Polsce sytuacja prawna jest podobna, wypalenie zawodowe nie funkcjonuje jako odrębna choroba zawodowa, choć lekarze często diagnozują związane z nim stany, np. depresję, zaburzenia adaptacyjne czy przewlekły stres.
Należy jednak pamiętać, że w naszym kraju wciąż obowiązują standardy ICD 10 zgodnie z którymi wypalenie zawodowe również nie jest uznawane za chorobę psychiczną ani odrębną jednostkę chorobową.
W ICD – 10 funkcjonuje pod kodem: Z73.0 – „Stan wyczerpania życiowego” (Burn-out).
Kod ten znajduje się w rozdziale: „Problemy związane z trudnościami w radzeniu sobie z życiem, a nie wśród zaburzeń psychicznych czy chorób zawodowych.
Kiedy najczęściej się pojawia burnout?
Wypalenie zawodowe najczęściej pojawia się wtedy, gdy przewlekły stres trwa miesiącami lub latami i człowiek przestaje mieć możliwość realnej regeneracji albo wpływu na swoją pracę. To zwykle proces, a nie nagłe załamanie.
Najczęstsze momenty i sytuacje, w których rozwija się burnout:
1. Długotrwałe przeciążenie
za dużo obowiązków,
ciągłe „gaszenie pożarów”,
brak odpoczynku,
presja czasu i odpowiedzialności.
Często dotyczy osób bardzo zaangażowanych i ambitnych — nie tych „leniwych”.
2. Brak wpływu lub sensu
Ryzyko rośnie, gdy ktoś:
nie ma kontroli nad swoją pracą,
działa w chaosie organizacyjnym,
ma poczucie bezsensu,
wykonuje zadania sprzeczne ze swoimi wartościami.
3. Długie funkcjonowanie „na wysokich obrotach”
Typowy schemat:
początkowo duża motywacja,
potem chroniczne zmęczenie,
następnie cynizm, dystans, drażliwość,
na końcu spadek efektywności i często objawy fizyczne.
4. Zawody wysokiego kontaktu z ludźmi
Najczęściej opisywano burnout u:
lekarzy,
pielęgniarek,
terapeutów,
nauczycieli,
pracowników IT,
managerów,
służb ratunkowych,
osób pracujących emocjonalnie „na rzecz innych”.
5. Okresy zmian lub kryzysów
Wypalenie często pojawia się:
po awansie,
po kilku latach intensywnej kariery,
przy pracy w trybie ciągłej dostępności,
po reorganizacjach,
po pracy w chronicznym konflikcie lub toksycznym środowisku.
Boreout – czym jest?
Boreout to stan chronicznego znudzenia, braku wyzwań i poczucia bezsensu w pracy, który prowadzi do psychicznego i fizycznego wyczerpania — trochę jak odwrotność wypalenia zawodowego (burnout).
Choć brzmi niewinnie („nudzę się w pracy”), długotrwały boreout może mocno wpływać na samopoczucie i zdrowie.
Typowe objawy boreoutu
· ciągłe poczucie nudy w pracy,
· brak motywacji i energii,
· poczucie, że twoje umiejętności są niewykorzystane,
· odkładanie zadań, bo „i tak nie ma co robić”,
· zmęczenie mimo małego obciążenia,
· frustracja, drażliwość albo apatia,
· trudność z koncentracją,
· spadek poczucia własnej wartości („moja praca nie ma sensu”).
Kiedy najczęściej się pojawia?
· praca bardzo powtarzalna,
· brak odpowiedzialności lub wpływu,
· stanowisko poniżej kwalifikacji,
· „udawanie zajętości” przez wiele godzin,
· środowisko, gdzie nie ma rozwoju ani feedbacku,
· długie okresy bez realnych zadań.
Warunki do pojawienia się burnout i boreout

Jak rozpoznać różnicę pomiędzy burnout, a boreout?

Jak widzisz to ważne, aby rozumieć z czym się mierzysz. W kolejnym artykule skoncentruję się na podaniu rozwiązań, jak radzić sobie z burnoutem i boreoutem.
AGNIESZKA BIENIAK - była dyrektorka HR, psycholożka, psychotraumatolożka, psychoterapeutka CBT i integratywna, terapeutka schematów i EMDR.




Komentarze